EN – In this collage, the artist stages the transmission of an ancestral fault — a burden passed from fathers to children like a poisoned legacy. The composition centers on a monumental figure holding a smaller one, presenting it as an offering. This sacrificial gesture echoes archaic rituals in which the child becomes the unwilling vessel of inherited violence.
Opposite them stands a war deity totem, elevated on a pedestal. In its right hand, the sword asserts its destructive authority. The head of the totem, marked by overlapping and intersecting parallel lines, recalls primitive carvings — a stone-based script that preserves tradition as one preserves a wound. These lines function as a metaphor for a fixed collective memory, where hatred circulates like venom, silently transmitted from one generation to the next.
Through its layered construction, the collage embodies this process of transmission: each sheet is a generation, each fragment a forced remembrance. The work questions the endurance of violent narratives, the reproduction of inherited conflict, and the difficulty of breaking the cycle of ancestral guilt.
FR – Dans ce collage, l’artiste met en scène la transmission d’une faute ancestrale : celle que les pères lèguent aux enfants comme un héritage empoisonné. La composition s’organise autour d’un grand personnage qui tient un petit être dans ses bras et le présente comme une offrande. Ce geste sacrificiel, frontal et solennel, renvoie aux rituels archaïques où l’enfant devient le dépositaire involontaire des violences du passé.
Face à lui se dresse un totem divinité de la guerre, posé sur un piédestal. Dans sa main droite, l’épée affirme son pouvoir destructeur. Sa tête, marquée de lignes parallèles qui se superposent et se croisent, évoque les gravures primitives : une écriture de pierre, immuable, qui transmet les traditions comme on transmet une blessure. Ces lignes deviennent la métaphore d’une mémoire collective figée, où la haine circule comme un venin, se déposant dans la lignée sans jamais être interrogée.
Le collage, par sa stratification de papiers et de couleurs, matérialise cette transmission : chaque couche est une génération, chaque fragment un souvenir imposé. L’œuvre interroge ainsi la persistance des récits violents, la reproduction des schémas guerriers, et la difficulté de rompre le cycle de la faute héritée.
LU – An dësem Collage weist de Kënschtler d’Iwwerdroung vun enger uraler Schold — eng Belaaschtung, déi vun de Pappen op d’Kanner weidergereecht gëtt wéi eng gëfteg Ierfschaft. Am Mëttelpunkt steet eng grouss Figur, déi eng kleng Figur an den Äerm hält an se wéi eng Offer un eng Krichsgottheet presentéiert. Dëse rituelle Geste erënnert un archaesch Praktiken, an deenen d’Kand zum onfräiwëllege Träger vun der ierflecher Gewalt a vum moralësche Gewiicht vun de Virfaren gëtt.
Géintiwwer steet en Totem vun enger Krichsgottheet, erhuewen op engem Sockel. An der rietser Hand hält en e Schwäert, Symbol vu senger zerstéierender Muecht. De Kapp vum Totem ass duerch parallel a gekräizt Linnen markéiert, déi un primitiv Stengravuren erënneren — eng Aart vu steenerner Schrëft, an där Traditiounen, Wonnen a Feindbiller iwwer Generatioune festgehale ginn. Dës Linnen ginn zur Metapher vun enger kollektiver Erënnerung, an där d’Roserei an d’Feindschaft wéi e Gëft duerch d’Bluttlinn zirkuléieren.
Duerch seng Schichte vu Pabeier a Faarf mécht de Collage dës Iwwerdroung sichtbar: all Schicht steet fir eng Generatioun, all Fragment fir eng opgedréckte Erënnerung. D’Wierk stellt d’Fro no der Persistenz vu gewaltsame Mythen, der Widderhuelung vun ierfleche Musteren a der Schwieregkeet, de Krees vun der verierfter Schold a vum haassege Ierfschaftsgefill ze duerchbriechen.
L’offrande
Dimensions 49×34 cm
