La souris blanche

EN – This composition presents a monumental figure built through a rigorous geometric structure inspired by Constructivism and Purism. In her hand, she holds a mirror — the traditional attribute of Prudence — while a serpent coils around her arm and attacks a white mouse. This tension between supposed wisdom and imminent danger introduces a surreal dimension, revealing the cracks within the virtue itself.
In the background, a dead plant and a bonsai in a broken pot deepen the metaphor: Prudence, meant to foresee and preserve, appears here vulnerable, even reckless. The flat, saturated colour fields and the figure’s frontal presence echo Neo‑Cubist and Bauhaus pictorial research, where form becomes language.
The work questions the fragility of human virtues: the figure, architectured yet threatened, embodies a paradoxical Prudence — aware of danger yet unable to avoid it.
FR – Cette œuvre met en scène une figure monumentale, construite selon une géométrie rigoureuse héritée du Constructivisme et du Purisme. Dans sa main, elle tient un miroir — attribut traditionnel de la Prudence — tandis qu’un serpent s’enroule autour de son bras et attaque une souris blanche. Cette tension entre sagesse supposée et menace imminente introduit une dimension surréaliste, où la vertu se fissure.
À l’arrière‑plan, une plante morte et un bonsaï au pot brisé enrichissent la métaphore : la Prudence, censée préserver et anticiper, se révèle ici vulnérable, presque imprudente. Les aplats de couleurs franches et la frontalité de la figure rappellent les recherches du Néo‑Cubisme et du Bauhaus pictural, où la forme devient langage.
L’œuvre interroge la fragilité des vertus humaines : la figure, architecturée mais menacée, incarne une Prudence paradoxale, consciente du danger mais incapable de l’éviter.
LU -Dës Kompositioun weist eng monumental Figur, opgebaut mat enger strenger Geometrie, déi un de Konstruktivismus an de Purismus erënnert. An hirer Hand hält si e Spigel — dat traditionellt Attribut vun der Virsiicht — wärend eng Schlaang sech ëm hiren Aarm wéckelt an eng wäiss Maus attackéiert. Dës Spannung tëscht vermeintlecher Wäisheet an akuter Gefor bréngt eng surreal Dimensioun eran, wou d’Dygd selwer Rëss weist.
Am Hannergrond stinn eng doudeg Planz an e Bonsai mat engem gebrachene Pot, déi d’Metapher verstäerken: D’Virsiicht, déi eigentlech soll schützen an virausgesinn, weist sech hei verletzbar, bal onvirsiichteg. Déi flaach Faarffelder an d’Frontalitéit vun der Figur erënneren un d’Fuerschunge vum Neo‑Kubismus an der Bauhaus‑Molerei, wou d’Form zur Sprooch gëtt.
D’Wierk stellt d’Fragilitéit vun de mënschleche Dygden a Fro: d’Figur, streng opgebaut mee bedreet, verkierpert eng paradox Virsiicht — sech dem Risiko bewosst, awer net fäeg, en ze vermeiden.

Dimensions 70×100 cm