L’abat-jour

EN – A seated figure, book open, appears absorbed in an inner light. The lampshade behind her becomes a silent double — illuminating without revealing, watching without judging. The composition, built from interlocking planes, balances stability and rupture: the red circle, blue stripes, and ochre‑brown blocks form a closed, almost theatrical space. The fragmented yet peaceful figure embodies a tension between reading and stillness, between thought and matter. The suspended gesture, tilted head, and bare foot resting on the red floor all contribute to a geometric meditation. The work draws on the discipline of Constructivism and the gentle narrative of Post‑Cubism, where light becomes architecture and solitude turns into a space for reflection.
FR – Une figure assise, livre ouvert, semble absorbée dans une lumière intérieure. L’abat‑jour, suspendu derrière elle, devient un double silencieux : il éclaire sans révéler, il veille sans juger. La composition, construite en plans imbriqués, joue sur la stabilité et la rupture : le cercle rouge, les bandes bleues, les aplats ocres et bruns forment un espace clos, presque théâtral. La figure, fragmentée mais paisible, incarne une tension entre lecture et immobilité, entre pensée et matière. Le geste suspendu, la tête inclinée, le pied nu posé sur le rouge du sol — tout participe d’une méditation géométrique. L’œuvre s’inscrit dans la rigueur du Constructivisme et la douceur narrative du Post‑cubisme, où la lumière devient architecture et la solitude, un espace de réflexion.
LU – Eng Figur sëtzt mat engem opene Buch an engem Liicht, dat si ganz an sech ophëlt. Den Abat‑Jour hannendrun gëtt zu engem rouege Duebel — hie beliicht ouni ze verroden, hie kuckt ouni ze bewäerten. D’Kompositioun, aus iwwerlappende Flächen opgebaut, spillt mat Gläichgewiicht an Ënnerbriechung: de roude Krees, déi blo Sträifen an déi ocker‑brong Flächen bilden e zouene, bal theatralesche Raum. D’Figur, fragmentéiert awer roueg, dréit eng Spannung tëscht Liesen an Rou, tëscht Gedanke an Materie. De Gest, d’geknéite Kapp, de bloe Fouss um roude Buedem — alles gëtt zu enger geometrescher Meditatioun. D’Wierk steet an der Strengheet vum Konstruktivismus an an der mëller Erzielweis vum Post‑Kubismus, wou d’Liicht zur Architektur gëtt an d’Einsamkeet zu engem Raum fir Nodenken.

Dimensions 60×80 cm