Le sous-marin

EN – This work depicts a seated figure constructed from simplified geometric forms, echoing post‑Cubist and neo‑Constructivist explorations of the early twentieth century. The body, rendered with minimal detail, wears a blue‑and‑white sailor shirt that anchors the figure within a maritime imaginary. In the character’s hand, a small black submarine becomes the symbolic pivot of the composition — an object both childlike and heavy with meaning. On the left, a plant placed on a column introduces a fragile organic presence; its isolation and verticality contrast with the figure’s stillness, while the dead leaf resting on the red floor subtly evokes decline, the end of a cycle, and the fragility of existence. On the right side of the scene, a painting referencing Kandinsky reinforces the dialogue between abstraction, geometry, and emotion. The surrounding space, structured by bold color fields — ochre, red, blue, green — creates a tension between formal rigor and quiet softness. The meditative figure seems to reflect on loss and memory, echoing the sinking of the Russian submarine Kursk, where 118 sailors lost their lives, trapped 108 meters deep in the Barents Sea. Through the deconstruction of forms, the Kandinsky reference, and the evocative power of symbols, the work transforms this tragedy into a visual reflection on human vulnerability and what it represents today, the boundary between play and tragedy, and the depth of the stories carried by objects and signs.
FR – Cette œuvre met en scène un personnage assis, construit à partir de formes géométriques simplifiées qui rappellent les recherches post‑cubistes et néo‑constructivistes du début du XXᵉ siècle. Le corps, traité avec une économie de détails, porte une marinière bleue et blanche qui ancre la figure dans un imaginaire maritime. Dans sa main, un petit sous‑marin noir devient le pivot symbolique de la composition : un objet à la fois enfantin et chargé de gravité. À gauche, une plante posée sur une colonne introduit une présence organique fragile ; son isolement et sa verticalité contrastent avec l’immobilité du personnage, tandis que la feuille morte déposée sur le sol rouge évoque subtilement le déclin, la fin d’un cycle et la fragilité de toute existence. Sur la droite de la scène, un tableau faisant référence à Kandinsky renforce le dialogue entre abstraction, géométrie et émotion. L’espace environnant, structuré par des aplats de couleurs franches — ocre, rouge, bleu, vert —, crée une tension entre rigueur formelle et douceur silencieuse. Cette présence méditative semble réfléchir à la perte et à la mémoire, faisant écho au naufrage du sous‑marin russe Koursk, où 118 marins ont perdu la vie, piégés à 108 mètres de profondeur dans la mer de Barents. Par la déconstruction des formes, la référence kandinskienne et la force évocatrice des symboles, l’œuvre transforme ce drame en une réflexion visuelle sur la vulnérabilité humaine et ce qu’elle vaut aujourd’hui, la frontière entre le jeu et la tragédie, et la profondeur des récits que les objets et les signes portent en eux.
LU – Dës Wierk weist eng sëtzender Figur, opgebaut aus vereinfacht geometresche Formen, déi un post‑kubistesch an neo‑konstruktivistesch Recherchen aus dem Ufank vum 20. Joerhonnert erënneren. De Kierper, mat wéineg Detailer duergestallt, dréit e blo‑wäisse Marinière‑Hiem, dat d’Figur an eng maritim Virstellungswelt verankert. An der Hand hält si e klenge schwaarze Sous‑marin, deen zum symbolesche Schwéierpunkt vun der Kompositioun gëtt — eppes Spillsches a gläichzäiteg déif belaascht mat Bedeitung. Lénks steet eng Planz op enger Kolonn, eng fragil organesch Präsenz, där hir Eenzelstellung an Héicht am Kontrast zur Rou vun der Figur stinn; d’dout Blat um roude Buedem drënner verweist subtil op de Réckgang, d’Enn vun engem Zyklus an d’Vergänglechkeet vum Liewen. Riets an der Zeen fënnt een e Bild, dat op Kandinsky verweist an de Dialog tëscht Abstraktioun, Geometrie an Emotioun verstäerkt. Den Ëmraum, opgebaut aus kloer ofgegrenzte Faarfflächen — Ocker, Rout, Blo, Grün —, schaaft eng Spannung tëscht formeller Strengheet a roueger Zäertlechkeet. Dës meditéierend Präsenz schéngt iwwer Verloscht a Gediechtnes nozedenken an erënnert un den Ënnergang vum russesche Sous‑marin Kursk, bei deem 118 Séileute gestuerwe sinn, 108 Meter déif an der Barentssee agespaart. Mat der Dekonstruktioun vun de Formen, der kandinskyescher Referenz an der symbolescher Kraaft transforméiert d’Wierk dëst Dram an eng visuell Reflexioun iwwer mënschlech Verletzbarkeet a wat se haut wäert ass, d’Grenz tëscht Spill a Tragédie an d’Déift vun de Geschichten, déi Objeten a Symboler mat sech droen.

Dimensions 40×50 cm