La racine

EN – This work depicts a stylized architectural landscape where geometric forms and natural elements coexist in a carefully balanced composition. The viewer stands at the edge of a window, overlooking an urban scene. Buildings with purified volumes unfold in an almost silent space, while an industrial chimney releases white clouds into a greyish sky. In the foreground, a garden structured by a central path seems to lead toward an exit — or perhaps a dead end, maintaining a deliberate ambiguity.
On the windowsill, a levitating houseplant introduces an enigmatic presence. From this plant emerges a root, acting as a thread between the intimate interior and the industrial outskirts beyond. This root, a metaphor for origin, evokes the artist’s childhood in an industrial district and the gradual emancipation of what remained of their family.
Through its figurative precision, suspended atmosphere, and the intrusion of the marvellous into an ordinary setting, the work aligns with Magic Realism. Drawing from this early 20th‑century European movement, the artist transforms a familiar landscape into a mental scene where reality becomes charged with symbolic intensity.
FR – Cette œuvre met en scène un paysage architectural stylisé où formes géométriques et éléments naturels cohabitent dans une composition soigneusement équilibrée. On se trouve au bord d’une fenêtre, face à une vue sur un paysage urbain. Des bâtiments aux volumes épurés se déploient dans un espace presque silencieux, tandis qu’une cheminée industrielle projette des nuages blancs dans un ciel grisâtre. À l’avant, un jardin structuré par une allée centrale semble mener vers une sortie — ou peut-être vers une impasse, laissant planer une ambiguïté volontaire.
Sur le rebord de la fenêtre, une plante d’intérieur en lévitation introduit une dimension énigmatique. De cette plante jaillit une racine, comme un fil conducteur entre l’espace intime et le faubourg industriel au loin. Cette racine, métaphore de l’origine, renvoie à l’enfance de l’artiste dans un quartier marqué par l’industrie, jusqu’à l’émancipation progressive de ce qui restait de sa famille.
Par sa précision figurative, son atmosphère suspendue et l’irruption du merveilleux dans un décor ordinaire, l’œuvre s’inscrit pleinement dans le réalisme magique. Héritier de ce courant européen du début du XXᵉ siècle, l’artiste transforme un paysage familier en scène mentale où le réel se charge d’une intensité symbolique.
LU – Dëst Wierk weist eng stiliséiert architektonesch Landschaft, an där geometresch Formen an natierlech Elementer an enger fein ausbalancéierter Kompositioun zesummekommen. De Bléck geet vun enger Fënster aus op eng stiedlech Vue. Gebaier mat reduzéierte Volumen entfalen an engem bal lautlose Raum, wärend eng industriell Schousteen wäiss Dampwolleken an en grofaarwege Himmel stéisst. Am Virdergrond féiert e Gaart mat engem zentrale Wee op eng méiglech Ausgank — oder vläicht op eng Sackgass, wat eng gewollt Onkloerheet hannerléisst.
Um Fënsterbriet schwieft eng Hausplanz a bréngt eng rätselhaft Dimensioun an d’Bild eran. Aus där Planz wiisst eng Wuerzel, déi wéi e Fuedem tëscht dem intime Raum an dem industrielle Faubourg dobausse verbënnt. Dës Wuerzel, eng Metapher fir den Ursprong, erënnert un d’Kandheet vum Kënschtler an engem vun der Industrie gepräägte Quartier an un d’lues a lues Emanzipatioun vun deem, wat vu senger Famill nach bliwwen ass.
Mat hirer figurativer Präzisioun, der schwebender Atmosphär an dem Optriede vum Wonnervollen am Alldag reit d’Wierk sech kloer an de Magische Realismus an. An der Traditioun vun dësem europäesche Stroum aus dem Ufank vum 20. Joerhonnert verwandelt de Kënschtler eng vertraut Landschaft an eng mental Szen, an där d’Realitéit eng symbolesch Déift kritt.

Dimensions 50×70 cm