GELO/EIS

EN – A geometric figure stands on a blue stool, barefoot, placed on a red carpet. He holds an ice cream with three scoops — a simple, almost joyful gesture, a fragment of life that continues despite everything. His head floats above his body, detached; only a tiny red cherry acts as a visual bridge between thought and survival, between identity and appearance.
Behind him, a sign reads GELO / EIS — two words for “ice cream”, one in Italian, the other in German. Two European languages: one evoking beauty, warmth, and the art of living, the other evoking structure, order, and stability. Between these two poles, the figure seems suspended — like a country longing to join Europe.
Above him, bombs cross the blue sky. At the foot of the tree, a yellow‑and‑blue bird lies lifeless, a silent reminder of a wounded nation.
The work speaks of life in Ukraine, persisting in the midst of war. The civilian must slip between threats, continue to exist, to eat an ice cream, to stand upright, to hope. Sweetness becomes resistance, color becomes protection, the cherry becomes a fragile stitch between chaos and dignity.
Between Purism, ironic Cubism, and Social Symbolism, the work explores the tension between normality and catastrophe, survival, identity, and the desire for Europe.
FR – Un personnage géométrique se tient debout sur un tabouret bleu, pieds nus, posé sur un tapis rouge. Il tient une glace à trois boules, geste banal, presque joyeux, comme un fragment de vie qui continue malgré tout. Sa tête, détachée du corps, flotte au‑dessus : seule une cerise rouge sert de pont visuel entre pensée et survie, entre identité et apparence.
Derrière lui, une pancarte affiche GELO / EIS — deux mots pour dire “glace”, l’un en italien, l’autre en allemand. Deux langues européennes : l’une associée à la douceur de vivre, à la beauté, l’autre à la rigueur, à la structure, à la stabilité. Entre ces deux pôles, le personnage semble chercher sa place — comme un pays qui aspire à rejoindre l’Europe.
Mais au‑dessus, des bombes traversent le ciel bleu. Et au pied de l’arbre, un oiseau jaune et bleu gît sans vie, rappel silencieux d’une nation blessée.
L’œuvre parle de la vie en Ukraine, qui persiste malgré la guerre. Le civil doit se faufiler entre les menaces, continuer à exister, à manger une glace, à tenir debout, à espérer. La douceur devient résistance, la couleur devient protection, la cerise devient un point de suture fragile entre le chaos et la dignité.
Entre purisme, cubisme ironique et symbolisme social, l’œuvre explore la tension entre normalité et catastrophe, entre survie, identité et désir d’Europe.
LU – Eng geometresch Figur steet op engem bloen Hocker, barfouss, op engem roude Teppech. Si hält eng Glace mat dräi Kugelen – e klengen, bal friddleche Gest, e Stéck Liewen, dat trotz allem weidergeet. D’Kapp schwieft ofgetrennt iwwer dem Kierper; nëmmen eng kleng roud Kiischt verbënnt visuell Gedanke mat Iwwerliewe, Identitéit mat Erscheinung.
Hannert hir steet eng Reklamm mat de Wierder GELO / EIS – zwee Wierder fir “Glace”, dat eent op Italienesch, dat anert op Däitsch. Zwee europäesch Sproochen: eng fir d’Schéinheet an d’Liewensfreed, eng fir d’Struktur an d’Stabilitéit. D’Figur steet tëscht dëse Polen – wéi e Land, dat sech no Europa orientéiert.
Mee uewen am Himmel fléien Bomben. Um Fouss vum Bam läit e giel‑bloen Vugel dout, eng stëll Erënnerung un eng verwonnt Natioun.
D’Aarbecht schwätzt iwwer d’Liewen an der Ukrain, dat trotz dem Krich weiderleeft. De Bierger muss sech tëscht de Geforen duerchschläichen, weider existéieren, eng Glace iessen, riicht stoen, hoffen. D’Séissheet gëtt zur Resistenz, d’Faarf gëtt zum Schutz, d’Kiischte gëtt zu enger fragiler Naht tëscht Chaos a Wäerdegkeet.
Tëscht Purismus, ironeschem Kubismus an sozialem Symbolismus exploréiert d’Aarbecht d’Spannung tëscht Normalitéit a Katastroph, Iwwerliewen, Identitéit an dem Wonsch no Europa.

Dimensions 40×50 cm