Le borgne

EN – This work was created during a melancholic period marked by deep self‑questioning. The harmonious symmetry of the face and its architectural composition reflect a search for inner balance, while the single, wide, dark eye appears as an opening onto an empty space — a metaphor for doubt and introspection.
The hair, neatly arranged on one side and disordered on the other, embodies the duality between control and chaos, reason and emotion.
Through geometric forms and flat areas of colour, the artist revisits the codes of Neo‑Cubism while infusing the piece with the poetic dimension of Magic Realism: the face becomes a mental landscape, suspended between abstraction and humanity.
The whole evokes the tension between self‑construction and emotional fragility, in an aesthetic where formal rigor converses with sensitivity.
FR – Cette œuvre a été créée dans une période mélancolique et de remise en question interne. La symétrie harmonieuse du visage et la composition architecturale traduisent une recherche d’équilibre intérieur, tandis que l’œil unique, vaste et sombre, semble une ouverture vers un espace vide, métaphore du doute et de l’introspection.
Les cheveux, ordonnés d’un côté et désordonnés de l’autre, incarnent la dualité entre contrôle et chaos, raison et émotion.
Par ses formes géométriques et ses aplats de couleur, l’artiste revisite les codes du néo‑cubisme tout en insufflant une dimension poétique propre au réalisme magique : le visage devient un paysage mental, suspendu entre abstraction et humanité.
L’ensemble évoque la tension entre la construction de soi et la fragilité du sentiment, dans une esthétique où la rigueur formelle dialogue avec la sensibilité.
LU – Dës Aarbecht ass an enger melancholescher Phase entstanen, gepräägt vu bannenzeger Onsécherheet an Selbsthannerfroen. D’harmonesch Symmetrie vum Gesiicht an déi architektonesch Kompositioun weisen eng Sich no bannenzegem Gläichgewiicht, wärend dat eenzegt, grousst an däischtert A wéi eng Ouverture an eidel Raum wierkt — eng Metapher fir Zweiwel an Introspektioun.
D’Hoer, op enger Säit uerdentlech geluecht an op där anerer Säit duercherneen, symboliséieren d’Dualitéit tëscht Kontroll a Chaos, tëscht Vernunft an Emotioun.
Mat senge geometresche Formen an de faarwege Flächen interpretéiert den Artist d’Kode vum Neo‑Kubismus nei a bréngt gläichzäiteg eng poetesch Dimensioun eran, déi dem Magesche Realismus entsprécht: d’Gesiicht gëtt zu engem mentale Landschaftsraum tëscht Abstraktioun an Mënschlechkeet.
D’Kompositioun vermëttelt d’Spannung tëscht Selbstopbau an emotionaler Fragilitéit, an engem Stil wou formell Strengheet a Sensibilitéit matenee schwätzen.

Dimensions 50×70 cm